Dlaczego obowiązki e-fakturowania w UE są ważne właśnie teraz
W całej Unii Europejskiej organy podatkowe przechodzą od dobrowolnych zaleceń dotyczących e-fakturowania do prawnie wiążących obowiązków. Cel jest dwojaki: ograniczenie wyłudzeń VAT (szacowanych na 93 miliardy euro rocznie w całej UE) oraz usprawnienie transgranicznego handlu B2B poprzez standaryzację maszynowo czytelnych formatów faktur. Dla firm sprzedających do Niemiec, Francji, Polski, Włoch lub Hiszpanii zgodność z przepisami nie jest już opcją — jest wymogiem prawnym z określonymi etapowymi terminami.
Inicjatywa unijną ViDA (VAT w epoce cyfrowej) stanowi podstawę wielu tych krajowych obowiązków. Choć każdy kraj wdraża własne zasady i harmonogramy, wszystkie opierają się na wspólnym fundamencie technicznym: semantycznym modelu danych EN 16931, który określa, jakie dane musi zawierać e-faktura. Dopuszczalne formaty składniowe — UBL 2.1 i CII (UN/CEFACT Cross Industry Invoice) — są wyrazem standardu EN 16931. Peppol BIS 3.0 to specyfikacja interoperacyjności biznesowej zbudowana na UBL 2.1, powszechnie akceptowana jako kanał wymiany.
Plany Pro i Lifetime Invotify obejmują ustrukturyzowany eksport e-faktur w formatach UBL 2.1, CII (który obejmuje XRechnung i Factur-X) oraz Peppol BIS 3.0. Te trzy formaty łącznie spełniają wymagania dotyczące elektronicznego doręczenia we wszystkich krajach omówionych poniżej. Zawsze weryfikuj aktualne terminy obowiązku bezpośrednio u właściwego organu krajowego, ponieważ harmonogramy wdrożeń we wszystkich pięciu krajach były już wielokrotnie zmieniane.